به گزارش سلامت نیوز به نقل از همشهری، محققان مدت‌هاست روی این مسئله کار می‌کنند که چگونه می‌توان هم به عمر افراد و هم به کیفیت آن افزود. طبق نتایج تحقیقات جدید، افراد میانسالی که تناسب اندام خود را حفظ می‌کنند، حداقل 1.5سال دیرتر از همسالان کم‌تحرک خود به بیماری‌های جدی مبتلا می‌شوند.

این مطالعه، ورزش را به‌عنوان راهی برای حفظ سال‌های باکیفیت زندگی، نه فقط افزودن به آنها، درنظر می‌گیرد. سوابق یک مطالعه سلامت در دالاس، آزمایش‌های تناسب اندام با تردمیل قبل از 65سالگی را با ادعاهای پزشکی بعدی مرتبط دانست.

دکتر کلر میرنیک از دانشگاه فناوری تگزاس (TTUHSC) با ردیابی این سوابق، مستند کرد که چگونه تناسب اندام بالاتر، بیماری را به تأخیر می‌اندازد و فقط باعث بیشتر زنده ماندن فرد نمی‌شود. او دریافت که سطوح بالاتر تناسب اندام با شروع دیرتر بیماری در 24.576بزرگسال مبتلا به بیماری‌های قلبی، کلیوی، دیابت، ریه، زوال عقل و سرطان همراه است. در این تحقیق تناسب اندام به‌عنوان یک نشانه برای تأخیر عملی پیری، نه یک نسخه تضمینی برای درمان بیماری، برجسته شد.

چیزی بیش از عمر طولانی‌تر

برای خانواده‌ها، یک هدف عملی که باید به آن دست یابند، افزایش طول عمر سالم است، یعنی مدت زمانی که بدون بیماری‌های جدی و طولانی‌مدت زندگی می‌کنند. طول عمر، هر سال زنده بودن را درنظر می‌گیرد، درحالی‌که طول عمر سالم یا
با کیفیت، این سؤال را مطرح می‌کند که آیا آن سال‌ها با استقلال، انرژی و عوارض پزشکی کمتری سپری شده‌اند یاخیر؟

شروع دیرتر در شرایط مختلف

سوابق بعدی در مجله مدیکر و ادعاهای برنامه بیمه سلامت فدرال برای بزرگسالان 65سال به بالا، نشان داد که آیا شرکت‌کنندگان به بیماری‌های ردیابی شده مبتلا شده‌اند یا خیر.

مردان با تناسب اندام بالا 1.3سال سالم به عمر خود افزودند، 9درصد کمتر از بیماری‌های عمده پس از 65سالگی رنج بردند و حدود 2.3سال بیشتر عمر کردند. زنان هم الگوهای مشابهی را نشان دادند، ازجمله 1.3سال سالم بیشتر. اگرچه برخی از مقایسه‌ها قطعیت کمتری داشتند زیرا زنان کمتری شرکت کرده بودند. در هر شرایط فردی با تناسب اندام بالا در مقایسه با فردی با تناسب اندام پایین، شروع دوره بیماری مرتبط با کهنسالی را حداقل 1.5سال به تأخیر می‌انداخت.‌